Vi gjer ting eg ikkje kan

Det å ha ein stor hage
og ikkje vere veldig flink med hagearbeid
er ingen god kombinasjon.

I dag har vi røska opp trillebårlass med kaprifol
og anna rask eg ikkje skal ha rundt inngongspartiet mitt.
Eg har formklipt (!!??!!) to furu,
det vart ganske stilig!

(rullesteinar og flytesteinar i skjønn forening)

Venninna mi har kome med ein del plantar
som eg har sett ned i det nye bedet.

Eg har plukka med meg ein stein her og ein stein der
og til saman dekte det berre ca 1/2 kvm.
Eg skjønar at eg må til med hardare skyts.
Stein er so fint og eg har planar om å dekke store delar
av bed og hage med sorten, helst runde.

Rhododendron skal eg òg ha,
minst 50!
Trur eg:)

***

Til slutt, ei lita saksopplysning:
eg har vassa i sjøen i dag!!
Brrr....

Gubben og gamla...

lå og dro...

Vi har starta planlegging av hage, sånn på alvor.
I dag har vi ( les: desse to karane) fjerna ei diiiger rot på toppen av tomta.
Det vart litt spekulering, som de kan sjå;)

Kjæresten er optimist og trur han kan flytte rota med åndeleg kraft.

Etter litt fram og tilbake med traktoren so ga rota opp.
Det var godt å få den fjerna.

Eg har tidlegare i kveld sykla ut på hagevandring hjå ei venninne.
Der lærde eg ein del om kva eg skal ha og ikkje ha i hagen min.
Ho har lova å vere avleggar-butikken min
og allereie i morgon kjem hortensia i hus...
eller utenomhus.

Det er ho eg må spørre om råd framover.
Ho er rhododendron-ekspert,
eg er bra heldig som har slike venninner!



Og so har eg mista bloggrollen min!
Nokon andre som har same problemet?
Er det noko eg kan gjere?
*hyl*

Stille etter stormen.

Eg er ei pyse!
Eg ligg vaken når det blès ute
og bekymrar meg for alt som kan forsvinne til havs
eller bort til naboen.
Slik har det vore sidan eg var lita jente;
eg var redd for bøttene mine, leikene, hytta mi og sykkelen.

I natt har vore ei slik natt.

Vi var ute kl0130 for å redde pavilijongen,
den hadde reist ut til Ona om ikkje vi hadde røska av veggane og taket i natt..
No står den der, skamfull, ribba og litt vindskeiv:)

For eit par dagar sidan hadde vi sol,
det er godt å ha sommarbilete å sjå på når vèret er surt ute.

Eg har laga meg ein liten stille krok i bakhagen
og ein plass i skogen der eg har hengt opp hengekøya.

Denne sommaren skal hagen få nye bruksområde!
Eg gler meg!

På benken i bakhagen vil eg
sitje og sjå ungane hoppe trampoline
og nyyyte varmen og fuglekvitteret:)

...måtte berre sommaren kome snart...

Eg, drøymedama!

Er ikkje eg ei drøymedame, so veit ikkje eg!

Dette treet sto litt skummelt til. Rota var havveis ute av jorda og eg har vore redd for at ein haustsstorm skulle ta tak i det. Det hadde då i tilfelle rasa ned over huset.

Eg skal ikkje skryte på meg å ha saga det ned sjølv, der har eg fått goood hjelp!

Nøye berekna landingspunkt. Vi (les:han) traff heilt perfekt.
Eg vil påstå at eg gjorde ein hederleg innsats som inspektør og overvakar.

All denne veden har eg lempa sjølv, eg har rydda kvistar og sveitta meg våt.
Arbeidsantrekket er ei drøymedame verdig; kjole og småsko.
Neste prosjekt er å hogge veden og stable den.

*
Hjelpes so mykje lysare det blei hjå oss!

Svarte svingande!

Kjæresten er heime, eg er her. Plena treng klipp, kva gjer eg?

Eg har aldri tatt i ein plenklippar før, aldri, ikkje i hele mitt liv.
Då eg var yngre so var det mellomste som måtte ta den jobben,
eg hadde sikkert andre, like kjedelege, oppgåver.

Men no var turen min komen, kjæresten viste meg startknappen og skøyteledninga før han fòr. Jadda, tenkte eg. Dette skal gå so bra so!
Svarte svingande, so tungt det var!
Eg skal aldri meir kritisere "helligdagar" på plena mi!
Eg lovar!

Herlighet, sjekk plena da... den ser ut som ein skabbete rev....
Ein grøn ein.

Hemmeleg prosjekt...

... og oppklaring av eit mysterie!

Eg har eit hemmeleg prosjekt på gong. I entrèen. Kjæresten skal ikkje vite noko, han skal bli skikkeleg overraska, først når han les bloggen, og so når han kjem og får sjå den i "levande live"

Eg skal ut på tynn is og gjere noko eg aldri har gjort før... *gulp*

Tidlegare i dag sa Junior "mamma? Vi har maur på stua!"
Tusen bilete fòr gjennom hovudet på meg, hjelpes, skadedyrkontrollen... DYRT... tenk om maurane et opp treverket og so rasar huset saman!... og eg som akkurat har fått dreis på å pusse opp!... Kva type maur er det som et treverk? hm... Eg må google... Korleis i all verden har den kome seg inn og kvar er resten av familien hans? For ikkje å snakke om maurtua? Under teppet?....
( det var berre eit lite innblikk)

Ta ein nøye titt på bilete over her, der har vi syndaren. Eg såg det ikkje før no, når eg skulle legge ut bileta av dei nydelege peonane mine.

"pjuh!"
Mauren har heve seg med blomen inn og kosa seg i stuevarmen før eg trakka på han i panikk.

Eg har sjekka resten av blomane, familien hans var ikkje med på turen. Dei ventar nok forgjeves på maten han skulle skaffe... *kremt*

Eg er fullstendig klar over at peonar ikkje har noko med oppussing eller maur å gjere, men...
For det første so er dei so vakre ...
For det andre so skal eg gjere forvirringa komplett for kjæresten.

Turtelbuen

Tenk... å ha ein sånn i hagen, eller oppe i skogen vår.

Tenk... å ta med ei flaske rødvin og kjæresten.
(tilfeldig rekkefølgje)

Tenk... å ligge i ei sånn i hagen, med kjæresten,
rødvin og fuglekvitter.

*sukk*

GLADGLADGLAD!

Irene har opna auga i dag, ho har svart på spørsmål ved å nikke og riste på hovudet.
Ho har bekrefta at ho kjenner igjen sonen sin.

Skuldrane mine sank eit par cm og eg måtte flire og grine om kvarandre.

Sjå Irene, kor fin Hortensian min har blitt!
(eg veit du ikkje kan sjå den enno, men eg viser den likevel)
Eg vatnar den samvitsfullt kvar kveld og småpratar med den når eg går forbi.

Slik såg den ut då eg kjøpte den.
Herleg spade?

*

I dag har me vore på salg. Kjøpt puter og litt småtteri,
og...
snart har møblane, som står utover heile stua mi, tørka.
Då blir det litt stas å fotografere inne igjen.

Gått amok med sprayboksen!

Først må eg vise min aller aller aller første peon! Eg er so stolt! Besta trudde ikkje på at den blomstra allereie i år, men eg har faktisk 9 knoppar. Ho hadde planta ned frå samme buska som meg og hennar var heilt svidde... gjett om eg følte meg flink då!

Denne korga kjøpte eg billeg på loppis.

Nyspraya!
Fin til å ha puter, tepper og sånn i innafor terrassedøra.
Eg har spraya mange ting, bilete kjem etterkvart.
Dagane går til å måle ferdig møblar til å setje dei spraya tinga på:)

Stein, sprute gal!

-"kjæresten? Kan ikkje vi grave litt rundt den steinen der oppe for å sjå om vi kan setje ein benk på den ?"
-*sukk* "jooda, klart vi kan"


Fram med spade og dertil egna reiskap, madammen har bestemt seg, og då skal det gjerast ganske fort.


Her har nokre rosa gamle planter fått ny heim, dei ville stått i faresonen til neste vår.

Førebels...

Etter mykje krafsing og vekkøyring av jord og rusk, fekk vi fram steinen.
Om benken skal stå der, gjenstår å sjå.




I går kveld når vi la oss sa kjæresten:
" Du? Eg fekk lyst til å grave opp heile området oppover, eg"

Det var ein god plan, eg får meir stein, og han slepp å klippe so mykje plen!

Vi raserer hagen...

Neste vår skal vi utvide terrassen til det dobbelte,
då har eg funne ut at det kan vere lurt å flytte plantane,
eg har lyst å bevare,
no medan eg ser kor dei er.

Eg burde ha tatt eit førbilde av inngongspartiet vårt,
her var det bøttevis med ugras, barnåler og gamle krypplanter som vi ikkje ynskja å ha der.

Det var berre å setje i gong og "røske laus".

Kjæresten har fått seg ein plass i sola,
til å drikke morgonkaffen.

Det blei so koseleg atte!

Vi er so heldige å ha vår eigen skog på tomta.
Ungane skal få seg ein egen plass der oppe,
og då må mamma lage steinsti og rydde.
Eg har planer om å lage til teltplass og få hengt opp ei hengekøye.

"tass-tass-tass"

Veit ikkje kva eg skal gjere med desse,
dei er ganske søte,
men det ser litt ruskete ut og so sprer dei seg som ugras...

God morgon:)
Det er sol og eg er fri til å gjere akkurat det eg vil!

Sjarmerande fuglehus som eg ikkje har hjarte til å fjerne.

Når vinteren er på det kaldaste er huset flittig besøkt.
No er det stille... alle dei søte små sit i trea og kvitrar ....
koseleg!

Den store inspirasjonen kjem veltande

Eg blir so inspirert av vakre bloggar rundt omkring, no må det verkeleg skje noko i hagen min. Eg VIL ha orden på den, helst i går... Her er tomatplantane til kjæresten, saman med den fine kommoden min, som snart skal få seg eit strøk måling eller to.





Det gjer ikkje noko om hagen ender slik.




Denne står laangt opp på ynskjelista!! Tenk so koseleg å ligge saman med kjæresten eller ungane i ei sånn ei, berre nyte livet og fuglekvitter.




Peonar er ein sjølvfølge i hagen min... min kjære besta har 3 gongar forært meg avleggjarar frå grava til oldeforeldra mine, no må eg ha enda ein gong, vi satsar på at det blir siste gong eg treng å mase. Her skal eg bu... lenge...




Slik skal det sjå ut i inngangen til skogen til ungane, eg må berre få somla meg til å kjøpe og plante.


Sånn... eg er i gong igjen. Med blogging. Det var på tide. Sanneleg.