Sniktitt på kjellartrappa.

Eg har eit av Noregs styggaste rom,
det har eg svart på kvitt, i form av mail, frå Tv3.
Eller... rettare sagt:
eg hadde eitt av Noregs styggaste rom.

I sommar har eg starta på den digre oppussingsjobben.

Veggane er ei blanding av 40 år gamal lakka panel og tapetsert mur.
Biletet over viser eit lite glimt av fargane;
brunt, oransje og gult.
Trappa var i lakka furu,
sikkert stått i 40 år den òg.
Den har fått 4 strøk måling.
Taket har eg måla kvitt,
med god hjelp av kjæresten og ei venninne.

Då er det berre resten som står att.
Og det skal eg fikse litt etter litt
no når ungane startar på skule igjen.

Det er ein stor, men artig jobb.
Endringane vises so godt.

Og so får eg stooore overarmsmusklar;)

Syskrinet

I eit gamalt hus sat ei gamal kone og sydde i knappar i ei slitt skjorte,
ho leita etter nål og tråd i syskrinet.
Der, blant strikk, hemper og strikkepinnar fann ho den rette fargen.
Mannen kunne på nytt bruke skjorta han var so glad i.

Syskrinet hennar har eg vore so heldig å få overta.

Eg har brukt god tid på å gå gjennom
dei små skattane denne dama har samla på.
Ho var nok slik som eg er;
samlar.

Eg likar å sitje slik;
lage historiar om kva folk har gjort og tenkt,
drøyme meg vekk til ei tid der stress og mas ikkje eksisterte.

Det gir ro i sjela:)

Pompel og Pilt i arbeid.

Veggen har kome opp...

-og eg har funne fram gamle skattar frå garasjen...
visste eg det ikkje at eg kom til å få bruk for dei ein dag!

Flytestein og drivved frå den hemmelege finneplassen vår.
(resten av muren skal målast kvit)

Ei gammal lykt og ein sinkbalje fått av ei snill dame:)

Garnkuler som har vore Bestefar sine.

Slik ser det ut i middagskroken vår.
Neste år håpar eg å få tak over,
det trengs her på Møre.

Eg blir ikkje lei av å sjå på...
vakre veggen,
gamle slitte skattar
og nydeleg lavendel.

Lykt funne på same plassen som vi fann planken til lèveggen.
Lyset er laga av ei vakker sjel; Line:)

Planken på bordet er funne i fjøresteinane,
den kjem nok til å flytte litt rundt før den finn sin rette plass:)

Eg smiler...
og gler meg til tak, flislegging
og utbygging av terrassen.
Men det blir ikkje før til neste år!
Trur eg;)

Holy Macaroni!

I sommar har eg rydda alle rom.
Alle skuffer og skåp.
Alle esker på loftet.
Vaska, sortert og
...KASTA!...
Mykje.

I dag var vi på fyllinga og leverte alt rasket,
og no står garasjen for tur.
Der er mykje rusk og rask som skal ut.

I tillegg til å rydde har vi fått murt opp lèvegg på terrassen
og eg har tusenmillionar planar.

Siste vekene har eg tenkt på at ein vegg i mur
blir litt for kaldt for meg
og eg har bestemt meg for å kle det eine hjørnet med panel.

Av og til får eg følelsen av at ting er meint for å ordne seg;
I dag, på dynga,
kom vi over ein haug med ferdigpatinerte lemmar.
Det ser ut som naustveggar,
rustikke og heilt utruleg vakre!!

Desse skal vi skru fast i middagskroken vår i morgon.
Innimellom måleøkter og golvlegging.

Herlighet kor eg gler meg!
Eg tvilar på at eg får sove i natt...

Me sjåast,
plutseleg:)

scrappe-skreppe

Sjølv om eg har site i ein berg- og dalbane i sommar
so har eg klart å klippe og lime litt:)

Ei bok som kjæresten skal skrive songtekstane sine i.

"Vær optimist"

I to år har eg grua meg til å pusse opp kjellaren.
I går starta eg...
Ribba veggane for skruar, spikrar og sparkla.
I dag har eg måla trappa kvit, det vart forskjell det!
(bilete kjem i morgon)

Skjønar ikkje kvifor eg ikkje har gjort dette før.

Hipphipp,
no er eg glad no!

Livsteikn med gode vaflar på.

Lenge sidan...

Eg har vore med på verdas lengste berg- og dalbane.
2 månader:)

Livet har teke ei anna retning enn eg hadde tenkt,
og eg har tenkt mykje.
Slik er eg, ein tenkar.

Sommaren har aldri vore innom,
den har berre rast forbi
medan eg har site livredd i tivoli-vogna mi
... og tenkt...

Men...
no er eg ferdigtenkt for denne gong,
trur eg.

Og då skal bloggen atter få sin fortente omsorg.

Eg takkar for alle de som har tenkt på meg
og som har sakna blogginga mi.
Det set eg pris på
og det gir meg lyst til å fortsette!

:)

Stille etter stormen.

Eg er ei pyse!
Eg ligg vaken når det blès ute
og bekymrar meg for alt som kan forsvinne til havs
eller bort til naboen.
Slik har det vore sidan eg var lita jente;
eg var redd for bøttene mine, leikene, hytta mi og sykkelen.

I natt har vore ei slik natt.

Vi var ute kl0130 for å redde pavilijongen,
den hadde reist ut til Ona om ikkje vi hadde røska av veggane og taket i natt..
No står den der, skamfull, ribba og litt vindskeiv:)

For eit par dagar sidan hadde vi sol,
det er godt å ha sommarbilete å sjå på når vèret er surt ute.

Eg har laga meg ein liten stille krok i bakhagen
og ein plass i skogen der eg har hengt opp hengekøya.

Denne sommaren skal hagen få nye bruksområde!
Eg gler meg!

På benken i bakhagen vil eg
sitje og sjå ungane hoppe trampoline
og nyyyte varmen og fuglekvitteret:)

...måtte berre sommaren kome snart...