Psst... hugsar du meg?

- "Hei, har du slutta å blogge?"
Spurde ei dame meg i dag.


Neei...

Eg veit ikkje heilt kva eg skal svare nå folk spør.
For det har vore mange som har spurt desse vekene,
både på sms, mail og slik som denne dama; "face-to-face".
Det er triveleg å bli spurt,
det er kjekt at folk er innom bloggen
for å sjå om det har skjedd noko.

Det har vore ein tøff, vanskeleg og grusom periode,
MEN...

Eg håpar at alt det vonde no skal snu
og at eg får att lysta til å styre med hus og interiør.
Kanskje viser eg fram det eg har brukt litt tid på;
nemleg scrapping.

Vi har vore på Ungdommens Kulturmønstring i dag,
dotter mi og to av niesene mine har stått på scena.

Vi er utruleg heldige som bur i ei kommune som tek
kultur på alvor,
og her bur so mange talentfulle ungdommar!
Det har vore ei oppleving!

Då håpar eg vi sjåast plutseleg:)

Vil du helse på Tulda, Hulda og Gulda?

I går kveld var eg på juleverkstad saman med fleire andre kreative damer.

Eg hadde ikkje aning på kva eg skulle lage og bladde febrilsk i bøkene mine,
eit par timar før vi skulle møtast.
Sjølv om eg er litt allergisk mot Tilda,
so har eg 4 bøker
og der fann eg desse søte kremmarhusenglane.

Dette er Tulda,
ho er litt jålete og likar blondar og stæsj.
Ho kranglar stadig vekk med Hulda
om det er blondar eller lin som er finast.

So har vi Hulda,
ho er husflidsberte
og trivest best i ruter og striper...
aller helst i lilla,
men raudt vart godkjent,
sidan det snart er jul.

Til slutt kjem Gulda.
Ho er den nøkterne, nøytrale og empatiske.
Kvar gong Tulda og Hulda kranglar klarar ho å mekle
og roe gemyttane.
Dette er grunnen til at ho heng i midten.

Ikkje for at dei skal hengast opp enno...
Det er tross alt lenge til jul!

Kanskje skal dei henge på kjøkkenet... kanskje ikkje.
Vi får sjå.
Kjekt arbeid var det iallefall.

Imellom engleadopsjon strikkar eg vottar,
det er ikkje so enkelt som eg trudde.
Men eg gir meg ikkje!

Gratulerer!

Gratulerer so mykje med dagen, Far!

Far har vore tilstades for oss i 20 år,
solid, trygg og til å stole på.

Han tok over jobben for han som ikkje makta ansvaret,
og den jobben har han takla godt.

Det er ikkje berre enkelt å ta over 3 jenter i puberteten.
Men han har vore ein støttespelar for mamma
og ikkje blanda seg inn i oppdraginga,
har berre vore der...
i stormane og i medvinden.

Eg har vore med på å skape ein del storm,
men likevel var han der.
Bar ikkje nag, straffa meg ikkje for dårlege val
eller skubba meg ut i utryggheita.

Eg har vore heldig; både Mamma og Far støttar meg uansett.
Ein slik forelder strebar eg òg etter å vere.

Gratulerer med dagen Far,
eg er veldig glad i deg.

Eg likar deg-kjolen

Eg likar deg
Du likar meg
Skal vi vere vener ?

Kjolen, som eg har hatt lyst å sy i mange år, er endeleg ferdig.
På framdelen har eg sydd på to lappar der det står:

Eg likar deg
Du likar meg

Du likar meg

Blondeunderskjørtet er eit
Bik Bok-skjørt eg aldri har brukt.

Eg blir veldig inspirert av Lille Gitte og Barbro

og har lært å tenke nytt...
(gler meg til utstillinga til Lille Gitte i morgon!)

På baksida står det:

Skal vi vere vener...
med digert spørsmålsteikn.

Ullappane er fastsydd med ujamne saumar og maljer.
Det grå stoffet under er frå
ein duk eg fekk etter eit bryllaup for nokre år sidan.

Eg og du

No er eg klar til å reise til Island
saman med vener og kjæresten.

-Plutseleg tilbake om eit par veker.

Islenderkjole under arbeid

Hektisk veke.
Eg reiser til Oslo i morgon, Island på måndag
og har hatt hovudet fullt av planlegging.
Ungane skal bu i kvar sin heim
og eg har skrive utførleg bruksanvisning på begge to.

Det er ikkje berre-berre å halde styr på aktivitetar på to stk.

Eg er nesten ferdig med Islenderkjolen.
Redesign på høgt plan.

Ein diiiger islender frå 80-talet, eit skjørt frå Bik Bok som er for stort,
dekorasjonsstoff frå eit bryllup og restane etter ei ullkåpe.
Kanskje òg eit par pulsvantar som avslutning på ermane,
vi får sjå i løpet av dagen.

Det har vore ein lang prosess, med mykje planlegging.
Det er godt å snart vere i havn.

Kanskje rekk eg å legge ut bilete av kjolen,
på levande modell i morgon,
før eg reiser.

"Du likar deg no?"

-"når du får sjefe over mor di?"
Sa mamma i helga.

Vi har lagt parkett saman,
ho og eg.

Eg ga meg ut for å vere erfaren,
det kan då vel ikkje vere sooo vanskeleg, vel?

Og det var det faktisk ikkje, vi heiv oss på med godt mot.
Skumma over bruksanvisninga og fann fram stikksaga.
Vi brukte riktignok to korte dagar på å bli ferdige,
men resultatet blei heilt perfekt.
Eg burde legge ut bilete for å vise
dei fantastisk nøyaktig utskjerte spora
eg laga til garderobehyllene, berre for å skryte... ;)

Neglane flisa seg i takt med beundringa av oss sjølve,
og eg toppa det heile med å skifte om til vinterdekk på laurdag.
No sit eg her,
utan neglar (nesten, iallefall)
og har arbeidsnevar ein gartnar verdig.
Og stolt,
veldig stolt!

Søndagen har gått til planelegging av julegåver
og ymse syprosjekt.
Det er godt å få det ned på papiret,
det lettar liksom litt på trykkokaren som ligg rett over øyrene.

Julegåveplanlegging er noko av det koselegaste eg veit.
Snø ute, fyr på peisen
og harmoni i heimen.

Fin måndag,
venninnebesøk,
kostymesying
og kos.

Vi har rota rundt på stabburet

..og der sto dei finaste skattane!

Kjæresten vil selje 10 slike sprossevindu.
9 av dei har heile ruter og eitt (sjå bilete) manglar ei rute.
Send meg gjerne ein mail om du er interessert.

Eg har fått fleire slike, nokre står i garasjen,
dei skal bli til noko fint til våren.

Eitt av dei har eg hengt opp over sofaen...

Eitt heng i gangen, i sommar var det maritimt pynta.

Det er ikkje mykje som minner om sommarstemning på Møre i dag,
det er kvite plener og litt småkaldt.
Det er mest so eg får julestemning,
litt koseleg!

Fin dag å vere inne på:)