Svarte bananer... eh... hjarte!

Pling! Sa det inne i hovudet mitt:)
-igjen-

Kvifor ikkje lage svarte hjarte òg?

Dei vil passe perfekt heime hjå meg iallfall,
svarte blondehjarte med deilig duft av lavendel.

Samtale mellom Mellomste-søs og meg:

Eg: " Hovudet mitt er so fullt av idèar for tida,
eg veit ikkje kor eg skal starte.
Når eg legg meg om kvelden
og let att augene so ser eg perler og blondar
og kjenner lukta av lavendel...."

Mellomste: *knusktørt* "... travelt...
Det er no greiast å berre sjå mørket når ein legg seg..."
:)

Eg skjønar at eg er ekstremt heldig,
eg har planar, idèar, prosjekt og tid til å gjere noko med det.

Det å vere kreativ er ei gåve,
eg har berre ikkje sett det på den måten før.

Svisj innom ein liten tur!

Eg har vore so heldig å få lov til å lage ellemeller-jakke
til ei dame her inne.
Ho ville ha kvite detaljar
og ellers heilt lik den rosa eg sydde før jul.

Eg håper den vil falle i smak,
den er i lufta ein eller annan stad mellom henne og meg
og vil mest sannsynleg vere framme i morgon.

I tillegg har eg sydd ei lang ellemeller-jakke i svart og rosa
til ei venninne og den har eg faktisk gløymt å ta bilete av...
Makan!
Kjære I-M, vil du vere snill og sende meg eit fint bilete av deg og jakka? :)
Håpar den blei slik du hadde tenkt deg!

På tysdag var eg kjendis og fekk mange hyggelege tilbakemeldingar,
i dag tidleg kjende eg meg som ein c-kjendis...
Heilt til gratis-avisa "Nytt i Uka" ringde og ville ha intervju!
Kva blir det neste?

*knegg*

Oprah?

Eg er klar, må berre finpusse engelsken først!

Eg, midtsidepiken i Haramsnytt!

Det er ikkje berre-berre å vere kjendis:)

Fått roser og ikkje har hjarte til å kaste dei når dei byrjar å tørke?

Klipp av stilken og putt dei ned i eit fint glas og nyt synet ei stund til:)

Klikk på bilete om du vil lese heile artikkelen.

Ellemeller er i Haramsnytt.
Det har tikka inn sms`ar og telefonar heile morgonen
og eg ventar autografjegarar og paparazzi bak hushjørna;)
Det er jammen slitsomt å vere kjendis.

Artikkelen har gått ut i heile Haram, som masseutsending,
det vil seie at no veit alle i kommuna korleis eg har det i stova mi
og på soverommet mitt...
for ikkje å snakke om at dei har fått vite at eg et mengder med chilisjokolade.
Då skjønar dei sikkert kvifor eg ser ut som ein tvangsfòra kanin på bilete òg;)

Men kjekt er det, åkkesom!


(Når du først er innom so kan du ta turen til
lillesøs Lillelavendel
med det same, ho tek dei lekraste bileta!)

Det var ein gong...

... ein mann, som lenge hadde vore forelska i ei vakker dame,
ein dag tok han endeleg mot til seg og fridde.
Han var ein kjekk kar og fekk "ja".

Dette var under 2. verdskrig,
dei trengde begge noko å sjå fram til.
Noko fint.

Bryllaupet sto ein vakker sommardag
og bruda hadde fått sydd kjole av den lekraste fallskjermsilke.
Ho kunne ikkje skjøne kor heldig ho hadde vore.
Kjekk mann, flott hus og gode framtidsutsikter.

(lintøyskåpet før)

Møblane i dette flotte huset blei bestilt av den lokale snekkaren.

Her blei ungane født, dei vaks opp og flytta etterkvart ut.
Ekteparet blei gamle saman,
lukkelege over det innhaldsrike og gode livet dei hadde levd.

Den dagen dette huset blei tømd for desse vakre møblane
var eg so heldig å vere nabo,
ein observant ein sådan.

Eg har fortald historia ein gong før..
Huset blei tømd,
det eine lekre møbelet etter det andre gjekk i ein container.
Eg torde ikkje gå å spørre sjølv,
so eg måtte ringe mellomste-søs.
Ho kom sporenstreks og vi gjekk bort saman.
Eg litt bak... sjenert:)

Borna hadde ikkje plass til alle møblane og ville kaste dei.
Eg ville adoptere (møblane also)
Slik blei det.

Slik såg dei ut før.
Brune, flotte handlaga møblar.
Eg har pussa og måla.

Senga, nattborda og puffane står på soverommet.
Lintøyskåpet står på stova og inneheld dukar og lysestakar.
Speilkommoden har ikkje speil lenger og den blir brukt til tvbord.

No er det eg som har møblane i hus,
det er eg som har resten av livet framføre meg.
Livet med blanke ark og fryktelege mange fargestiftar til.

Eg har dikta fritt om ekteparet frå krigen.
Det einaste som eg veit er sant er at møblane er laga
her i Brattvåg og at huset dei budde i er flott.

*

I går laga eg yoghurt.
Oppskrifta er enkel og eg vil dele den:

Kok sakte opp 1 liter heilmjølk.
Sett kasserollen til side og avkjøl.
Rør inn 0,5 dl yoghurt naturell.
Hell over i ein boks og ha plast over.
Pakk inn i eit handklede og sett lunt.
(feks på badet)
La stå i 12 timar.
Sett i kjøleskåpet i minst 4 timar før bruk.

Når det byrjar å bli lite igjen,
Gjenta prosessen og bruk då gjerne av den heimelaga yoghurten.

Eg tilset kirsebærsyltetøy
eller
anna godt syltetøy/kompott.

Planar...

Det er laurdag, den deiligaste dagen i veka.
Lang frukost, pysjbukse, Princess har hatt 4 jenter på overnatting
og vi har hatt triveleg besøk.

Januar har vore ellemeller-har-gått-i-hi-månaden.
Eg har nesten ikkje prata med folk,
men vore veldig fokusert på dei næraste og på syrommet.

Eg har sydd hjarte,
ordna ellemeller-jakke-mønster og lagt planar.
Mange planar.
Det har vore viktig for meg å bruke energi på det eg set pris på;
familie, vener, kunnskap, evner og lyst.
Lyst til å gjere, skape.

Når ein går heime,
er det viktig å ha noko å sysle med.
Eg treng det for å oppretthalde kreativitet,
initiativ og skaparglede.
Eg finn det svært meiningsfylt.

Hjarta ligg på salsbloggen min,
den har planar om å bli fylt med
nostalgi
og
gjenbruk.

Lavendel og kjærleik

Eg har skrapa huset for
blondar/brikker/dukar og gardiner
som det kan syast blondehjarte av.
Det har vore koseleg arbeid,
på syrommet
og framføre tv`en.

3 stk lavendelputer 16x11 cm: 100,-
+ porto

#8

Hjarte fylt med vatt og lavendel, ca 20 cm: 150,-
+ porto.

Eg syr hjarte i ymse variantar,
utvalet vil variere alt ettersom kva blondar eg får tak i.
Eg har hoppa i det store havet utan sokkar på føtene
og oppretta ein salsblogg...
*skummelt*

Du finn meg HER.

Gi-vekk

Eg har snart passert 30.000 besøkande
(jøsses!)
og vil feire med å gi vekk 2 blondehjarte,
laga av ellemeller.

Dei luktar vidunderleg av lavendel.

Eg hadde aldri trudd at eg skulle kome opp i eit slikt besøkstal
då eg starta å blogge i sommar.
-for kva har vel eg å kome med?
Det er tusenvis av flinke bloggarar der ute
som har tusenvis av besøk kvar dag...
og so kjem eg... lille ellemeller:)

Kvar gong eg får ein kommentar so blir eg jublande glad,
eg kan ikkje tenke meg at eg nokon gong skal bli blasert
og setje meg på pidestallen for å tru at eg er
flinkare
eller
betre
enn nokon annan.

Eg har opplevd å "bli kjent med" fleire i blogglandia.
Det er mange eg set ekstra stor pris på,
dei gjer kvardagen min ekstra lys og fin.
Mange kunne eg tenke meg å treffe In Real Life:)
Fellesskapet gjer meg godt, rett og slett:)

Vil du vere med på trekninga om desse to hjarta?
Skriv ein kommentar i dette innlegget, enkelt og greit.
Du treng ikkje legge deg til som følgar for å få ekstra lodd,
eg er opptatt av at dei som vil følge bloggen min
gjer det for at dei likar seg her inne:)
Vil du linke til gi-vekken so set eg pris på det.
Lån gjerne eit av bileta.

Dotter mi, Princess Plastpose,
har òg gi-vekk på bloggen sin.
Hemmeleg gåve.
Ta gjerne ein titt og bli med:)
Klikk her.

Lukke til:)